Rotterdam 24/7

Uitzending op Nederland 2

De documentaire is maandag 28 april uitgezonden op Nederland 2 en kan hier online worden bekeken. Ook is er op vrijdag 2 mei nog een herhalingsuitzending om 13.20 uur, eveneens op Nederland 2.

Hoge hakken in de haven

Om meer meisjes te trekken lanceerde het Scheepvaart en Transport College afgelopen jaar de slogan Hoge Hakken In De Haven. Tijdens de wereldhaven dagen werden er behendigheidsraces georganiseerd op heftrucs. Elegante meisjes namen het op tegen passerende jongens. Uiteraard wonnen de meisjes.
In een eerdere versie van de montage begon de documentaire met een impressie van de wereldhavendagen. In de definitieve versie is die impressie gesneuveld, zoals dat heet, ten gunste van het ritme van de film. In onderstaand filmpje toch wat hoge hakken...

Binnen in een olietank

Bij Vopak kregen we de mogelijkheid een olietank in te kruipen.
Vopak is wereldmarktleider op het gebied van onafhankelijke opslag en aan- en afvoer van vloeibare olieproducten, chemicaliën, plantaardige oliën en vloeibaar gemaakte gassen. Vopak is ontstaan uit een fusie tussen het vroegere Van Ommeren en Pakhoed.

Broeiende kolen

Bij EMO, het grootste kolen - en ertsoverslagbedrijf van Europa, zijn ze zeer alert op broeiende kolen. De kolen verliezen een deel van hun waarde als ze gaan branden. Daarom worden preventief metingen verricht in de kolenhopen. Eventuele broei kan dan in de kiem worden gesmoord. Met bulldozers wordt de broei verstikt doordat de kolen worden samengeplet. De zuurstof verdwijnt uit de kolenhoop.
Kolen zijn brandbaar bij een basistemperatuur van 60 graden of meer. In een kolenhoop ontstaan kleine luchtkanaaltjes door de structuur van kolen, met verschillende korrelgroottes. Door de toevoer van zuurstof door die kanaaltjes kunnen de kolen gaan broeien. Dat kan uiteindelijk leiden tot het branden van kolen.
En dan komen dus de bulldozers...

Rotterdam 24/7

Rotterdam 24/7. De titel van de documentaire. 24 uur per dag, 7 dagen per week wordt er gewerkt in het haven- en industrieel complex.
In ploegen, spillen, wachten. Dag, avond en nacht. Meestal van 7 tot 15.00, van 15.00 tot 23.00 en van 23.00 tot 7 uur. Volcontinu betekent soms vrij op doordeweekse dagen en werken in het weekend. Bedrijven hanteren verschillende roosters. Er is nog geen consensus over wat het beste ritme is voor mensen die afwisselend 's nachts en overdag werken. Hieronder het begin van de ochtend.

'BIN' parkeren

De documentaire begint zijn toon te vinden. Uit het gefilmde materiaal monteren we scènes die samen de grote lijn vormen. Soms verwacht je heel veel van een scène maar blijkt die toch niet te werken naast de andere stukken. Dat betekent verplaatsen of in het 'ergste' geval weggooien. Kill your darlings.

Zo heb ik van de roeiers van de KRVE - Koninklijke Roeiers Vereniging de Eendracht - meerdere reizen gefilmd. Reizen zijn hun tochten naar een schip om het vast te leggen of los te maken. Een reis leverde imponerende beelden op. Maar de focus ligt net te veel op de oudere, ervaren roeier terwijl we op dat moment in de documentaire behoefte hebben aan aandacht voor de jonge roeier in opleiding. Dus die beelden zitten voorlopig in de bin parkeren.

Ooit de zon zien branden?

Je filmt altijd meer dan je in de uiteindelijke documentaire kunt plaatsen. Wij filmden op xdcam, met schijven van 45 minuten. Hoe meer materiaal des te meer werk uiteraard. Als er veel mooi materiaal is wordt het moeilijker kiezen. Toen iedereen nog op film draaide werd er strakker gefilmd, de filmrollen waren duur. Maar video is geduldig, de tapes, nu de schijven zijn minder kostbaar dan filmrollen. Het gevaar is dat je te veel draait en verzuipt in je materiaal. De zonsopgang van onderstaand filmpje zal hoogstens met 1 shot in de documentaire komen. Dan is het beeld ' weggegeven' en kan ik het niet nog een keer gebruiken, hoe bijzonder de opname ook mag zijn. De cameraman weet dat en zoekt naar het mooiste kader.

40.000 kuub olie en stoere mannen

Brandende kolen door een bulldozer gedoofd zien worden, je tevergeefs een voorstelling maken van hoeveel 40.000 kuub olie is, bijna klem komen te zitten tussen wal en schip, meeglijden in een torenhoge kraan, binnen een minuut de uitleg van een chemisch proces al niet meer kunnen volgen, je hoogtevrees tarten door in de gierende regen op een straddlecarrier te klimmen, vijf keer meer eten dan je normaal doet – bij voorkeur broodjes bal en kroketten –  en opeens weten wat een PBM is.

Dat gebeurt er als je filmt in de Rotterdamse haven.

En je komt er heel veel bijzonder aardige, stoere mannen tegen. En af en toe een vrouw. Mensen vinden het leuk als je komt filmen en vertellen graag en hartstochtelijk over hun vak. Dat ben ik in de loop der jaren ook anders tegen gekomen.